Witam,
Poszukuję szczegółów zdobycia Częstochowy 19 listopada 1806 przez połączony oddział złożony ze 100 strzelców konnych francuskich (12 pułk strzelców konnych) i ok. 150 ochotników polskich pod wodzą Kacpra Miaskowskiego. Jeżeli ktoś ma materiały na ten temat (poza raportem Dąbrowskiego do Berthiera, zamieszczonym w "Dał nam przykład Bonaparte" R. Bieleckiego, t.I , str. 142-143) bardzo bym prosił o cytat, lub "namiary" na źródło.

Interesuje mnie zwłaszcza, kto dowodził oddziałem francuskich strzelców konnych, a de facto całą operacją zdobycia twierdzy.
12 pułk strzelców konnych wchodził w skład brygady kawalerii korpuśnej III korpusu Davouta (1,2 i 12 pułki strzelców konnych). W tym czasie brygadą dowodził jeszcze GdB Vialannes (do 27 listopada), lecz za swoje zachowanie pod Auerstadt, skłonność do grabieży i handel końmi brygady, Davout usunął go ze swojego korpusu. Vialannes przeszedł do 5 Dywizji dragonów Beckera. Na jego miejsce, na d-ce brygady przyszedł GdB Marulaz (27 listopad).

12 regimentem strzelców konnych komenderował płk. Claude-Raymond Guyon, ale nie wydaje się, żeby to on dowodził wydzielonym oddziałem pułku pod Częstochową. Bardziej prawdopodobne, że mógł to być major pułku Jean-Charles Quinette de Cernay.
Pozdrawiam,
JWK

--------------------

Witam

Z Kalisza zajetego przez wojska francuskie w listopadzie 1806r. plk. Guyon wyslal podjazd, 120 szaserow 12 Pulku Strzelcow Konnych z korpusu marszalka Davouta, pod dowodztwem, szefa szwadronu podpukownika Dechampsa w celu zaskoczenia i opanowania (o ile to mozliwe) fortecy czestochowskiej. 17 listopada podjazd zostal wzmocniony liczacym 150 koni oddzialem pospolitego ruszenia pod dowodztwem, kapitana Kaspra Miaskowskiego. W twierdzy zamknal sie wraz z batalionem piechoty dowodca garnizonu pruski major Handt. Zaskoczenie nie udalo sie, Dechamps nie dysponowal tez zadna artyleria. Wiec postanowil zastosowac - blef . Na jego rozkaz Miaskowski sciagnal z okolicy tlumy wloscian i kazal w nocy rozniecic setki ognisk dookola klasztoru. Pozorujac "ognie biwakowe". Przemykajacych w nocy demonstracyjnie oficerow ordynansowych, choralne okrzyki "Vive l'empereur!" strzaly dyslokacyjne upewnily prusakow ze maja przed soba glowne sily francuskie. Tak ze gdy w twierdzy pojawil sie parlamentariusz, butnie zadajac bezzwlocznej kapitulacji, garnizon natychmiast zlozyl bron.
Tekst kapitulacyjny podpisany 18 listopada 1806 roku ustalal, ze zaloga po zlozeniu broni wyslana bedzie do Francji, oficerowie zas zwolnieni na slowo, iz przed wymiana ich nie beda walczyc przeciwko Francji. Oficerowie Polacy, ktorzy sluzyli w armii pruskiej, otrzymali mozliwosc wstapienia do wojska polskiego. Nowym, polskim komendantem twierdzy zostal mianowany kapitan Wosinski.

Pzdr.

--------------------

Wypadalo by tu jeszcze dodac ze Kalisz zostal zdobyty 7 listopada 1806r. przez powstancow polskich pod dowodztwem generalow, Skorzewskiego i Lipskiego, jeszcze przed nadejsciem Francuzow.

--------------------

Dzięki Gipsy! A więc to Dechamps był dowódcą wydzielonego oddziału strzelców konnych. Czy mógłbyś podać źródło, z którego czerpałeś te informacje?
Pozdrawiam,
JWK

--------------------

Artykul - Waldemara Lysiaka " Jasna Gora w dobie Napoleona "
ukazal sie w "WTK" 30 wrzesnia i 7 pazdziernika 1979 roku.
oraz przedruk powyzszego artykulu jest zamieszczony w " Napoleoniada " Waldemara Lysiaka, wyd.1998 rok, str 21.

Pozdrawiam - Gipsy

--------------------

Dzieki Gipsy!
Pozdrawiam,
JWK

--------------------

Zdaje się, ze Dechamps występuje również w "Huraganie" Gąsiorowskiego? Ciekawe, nie sądziłem, że jest aż tak wiarygodny. Aczkolwiek czy Łysiak pisze prawdę?

Waldemar Lysiak, obecnie jest uwazany za jeden najwiekszych autorytetow, znawcy epoki napoleonskiej w Polsce. Szymon Kobylinski w jednym ze swoich felietonow stwierdzil: " Lysiak wie o Napoleonie wiecej, niz on sam o sobie wiedzial ". Na lamach prasy czesto nazywa sie Lysiaka "ostatnim bonapartysta". W jego mieszkaniu znajduje sie najwiekszy w Polsce prywatny ksiegozbior napoleonski. A jego ksiazki poswiecone epoce i cesarzowi takie jak ( "Kolebka", "Szuanska ballada", "Empirowy pasjans", "Cesarski Poker", "Szachista", "Napoleoniada",) sa oparte na gruntownej wiedzy historycznej epoki, pomimo za nie pretenduja do dziel historycznych , od lat nie schodza z listy bestsellerow na co wskazuja wielokrotne wznowienia wydan.

Pzdr.

--------------------

Rozumiem, że jesteś pod wrażeniem jego pisarstwa Gipsy, ale dla mnie nie jest argumentem fakt, że Szymon Kobyliński uznaje go za autorytet. Toczyliśmy już kiedyś na tym forum dyskusje na temat Łysiaka. Ja osobiście uważam, że spełnia on doskonałą rolę popularyzatora tej wspaniałej epoki. A było kilka zdecydowanie ostrzejszych opinii. Przeczytałem kilka jego książek i ... nie widziałem w nich owej "gruntownej wiedzy historycznej". Właśnie dlatego, że Łysiak zrezygnował z czegoś, co pozwala historykom weryfikować poglądy swoich kolegów. Tym czymś są przypisy i bibliografia. Tak zawsze można posądzić autora, że nie wiadamo skąd on to wziął. A i niektóre jego poglądy są kontrowersyjne. Np. o ile się nie mylę to w "Szuańskiej balladzie" pisze o tym, że odwrót spod MOskwy uznawany jest za majstersztyk przez historyków wojskowości . Ciekawe jakich. Ale być może już to psałem więc nie chciałbym sie powtarzać.
Dlatego mówię, ze do jego rewelacji trzeba podchodzić z dystansem.

Gipsy, Szymon Kobyliński nie żyje od kilku lat...
Jeśli chodzi o autorytet Łysiaka to równiez temat niezwykle kontrowersyjny. Jego poczytność wynikała głównie z tego, iz był jednym z nielicznych niezależnych pisarzy dopuszczanych do oficjalnego obiegu w latach 70-tych.
Wiem, że jesteś pod wielkim wrażeniem Łysiaka - bez przezrwy go cytujesz. Autor ten ma na pewno wspaniałe pióro, czyta sie go świetnie - sam przeczytałem wszystkie te książki wymienione przez Ciebie. Ale nie wystarczy dużo na jakis temat wiedzieć, żeby byc w nim autorytetem. Jego twórczość to typowa beletrystyka - tak naprawdę może pisać wszystko, co mu slina na myśl przyniesie. Dowolnie ustawia fakty, nie dokumentuje ich, bawi sie nimi...
Tak więc ostrożnie Gipsy z tym uwielbieniem

--------------------

Witam Santa i Duroc.

Widze ze nie jestescie zbyt wielkimi zwolennikami Waldemara Lysiaka.
No trudno, bo ja akurat sobie bardzo wysoko cenie, tworczosc W. Lysiaka i nie tylko. Przede wszystkim doceniam to ze za komuny, kiedy oficjalna propaganda na kazdym kroku podejmowala proby skompromitowania Napoleona w oczach Polakow, wlasnie Lysiak jako jeden z niewielu bronil, dobrego imienia Cesarza.
Nie wiem czy wiecie ze w 1978 roku na wskutek oficjalnej noty dyplomatycznej Kremla, Wydzial Kultury KC PZPR zabronil wydawac jego ksiazki. Trwalo to ponad 2 lata az do czasu rozluznienia cenzury przez Solidarnosc w 1980 roku. Ksiazka oprotestowana przez ZSRR byl "Cesarski Poker".
Zgadam sie z wami ze Lysiak nie jest zawodowym historykiem wojskowosci, co nie znaczy jeszcze ze nie ma nic do powiedzenia na temat epoki napoleonskiej, ktora jest jego pasja zyciowa. To tak jak bysmy chcieli powiedziec ze Kraszewski, nie mogl pisac ksiazek historycznych bo nie byl zawodowym historykiem. W obu przypadkach ich ksiazki sa gleboko ugruntowane wiedza historyczna i trzymaja sie faktow.
Duroc, powyzszy cytat Szymona kobylinskiego byl opublikowany na lamach "Kuriera Polskiego" 14-16 VII 1978 roku.
Jest jeszcze wiele innych, Jerzy Tomaszkiewicz "...jedyny czlowiek w Polsce, ktory wie wszystko o Napoleonie..." (''Sztandar Mlodych" 20-22 luty 1981).
Stefan Bratkowski " napoleonista przewyborny" ("Kultura" 6 listopad 1977)
Bogdan Maciejewski "..najwiekszy napoleonista polski" ("Sztandar Mlodych " 23-27 grudzien 1978)
Jerzy A. Jucewicz "znakomity napoleonista" ("Fakty" 19 lipiec 1980)
Ten sam Szymon Kobylinski na lamach "Polityki" (20 maja 1978) dodaje ze Lysiak jest " I presume, kims na ksztalt nowego Askenazego ".
Michal Radgowski, omawiajac w "Polityce" (25 kwiecien 1981) telewizyjna "Godzine z Waldemarem Lysiakiem" dodaje zartobliwie: "Bardzo trudno wytrzymac dzis godzine z jednym czlowiekiem, a jednak sluchalem z zainteresowaniem. Balem sie troche, ze zaproponuje sprowadzenie prochow Napoleona do Polski, ale sie powstrzymal. Przyjemnie miec taka manie".

Pozdrowienia
Gipsy

--------------------

Większość tych cytatów jest mi znana, podano są m. in. w przedmowie do "Napoleoniady".

Już tłumaczyłem. że zawodowość nie opiera się dla mnie na posiadaniu dyplomu, ale na wiedzy i przekazywaniu jej. NIe manipulowaniu.

Ja również cenię Łysiaka za jego styl. ale jednoczęśnie drażni nie on, bo zachowuje się tak jakby specjalnie prowokował historyków, mówiąc "nie będę podawał pozycji z których korzystałem, bo nie jestem jednym z was". I ja mu tego nie bronię, ale nie należy się dziwić, że taka postawa wzbudza negatywny odzew. Jasne, że za komuny walczył o wolność pisarstwa, ale takich ludzi jest jeszce kilku. I należy go za to chwalić. Większość historyków poszła scieżką zgodną z systemem, ale czy nie byli i tak wybitnymi ludzmi? Można ich za to potępić, ale nie an zawsze. Łysai m. in. zachwyca sie Łojkiem, a po przeczytaniu jego książki "Szanse powstania listopadowego" stwierdzam, że jest tam sporo błędów i naciągania faktów do swojej teorii.

Czołem!
Jeżeli można to powróciłbym do zasadniczego tematu i przedstawił "odpoczynek wojownika" w wydaniu francuzkim w twierdzy - klasztorze jasnogórskim. Jak wiadomo braciszkowie od wieków przyjmowali rozmaite dary na rzecz świątyni. Na tym skarbcu niejeden chciał już położyć łapę (np. szwedzi), w 1806 r. zaopiekować się nim chcieli najpierw Prusacy (oficjalnie zabespieczyć przed francuzami) zamierzejąc go wywieść do Koźla. Po opanowaniu fortecy przez Deschamps'a kontrolę nad zawartością postanowił przejąć Davout. Wysłał list do ppłk. z rozkazem przewiezienia skarbca do Poznania. Paulini kiedy tylko o tym się zwiedzieli, a prawdopodobnie dzięki Miaskowskiemu prawie natychmiast, wysłali delegację do gen. J.H. Dąbrowskiego by ten u cesarza wyjednał pozostawienie kosztowności na Jasnej Górze. Z pustymi rękami nie pojechali, ale dla poparcia swojej prośby wieżli dla Napoleona "puchar z agatowego kamienia, złotem wewnątrz zdobiony". W tym czasie sam skarbiec nie był bezpieczny, ponieważ Deschamps już wydając paszport dla delegacji udającej się do Dąbrowskiego zażądał djamentu i topazu które to kamienie wypatrzył sobie na sukience obrazu. Następnie jeszcze kilkakrotnie strasząc braciszków pakowaniem skarbca wymuszał "prezenty". Tak samo zachowywał się płk. Guyon, który przybył kilka dni po zdobyciu twierdzy i prawdopodobnie obją dowództwo. Jedynie Miaskowski wzdrygał się przed tego typu praktykami. Ostatecznie 2 XII 1806r. nadszedł rozkaz Napoleona o pozostawieniu skarbca na miejscu, wszystko zostało spisane, drzwi opieczętowane i powieszona kartka z czyjego rozkazu skarbiec jest nietykalny.
Poza strachem o "błyskotki" braciszkom dokuczał kwaterunek żołnierzy francuzkich. Rozlokowali się oni w celach, w tym w celi prowincjała i przeora, zabrali im ich pościel, żądali aby stoły były cały czas pełne i zastawione chlebem pszennym, pieczeniami, winem, wódką i likierem. Braciszkowie drżeli szczegulnie o piwniczkę, gdzie beczki z winem gromione były jak Prusacu pod Auerstadt. Niedogodności te zostały złagodzone dopiero po wymianie załogi na polską.
Wiadomości o dziejach twierdzy jasnogórskiej w l. 1806-1813 nam niestety tylko z polskich opracowań: D. Złotkowski, Jasna Głóra w czasach Ks. Warszawskiego, w: Ziemia Częstochowska t. 23 i R.H. Bochenek, Twierdza Jasna Góra; niestety nie mam również dostępu do 34 biuletynu, a tylko namiary - Napoleon Correspondence, t. 13, s. 566.
Może kogoś interesuje kawaleria narodowa l. 1776-1794, bo przyznam że to blizszy mi temat.
Pozdrawiam Celt.

Witam



Jasne !!! Wal wszystko co Ci przyjdzie do głowy. Wsysam wszystkie informacje jak odkurzacz. A pewnie i Pitrek się przyłączy.

Pzdr
Stary

Witam,
Udało mi się znaleźć 34 biuletyn Wielkiej Armii w "Oeuvres de Napoléon Bonaparte", Paris 1821; tom IV, str. 115-116. Fragment dotyczący zdobycia twierdzy Częstochowa:

Berlin, le 23 novembre 1806.

Trente-quatrieme bulletin de la Grande Armée

[...]"Un bataillon prussien de huit cents hommes, tenant garnison a Czentoschau, a l'extrémité de la Pologne prussienne, a capitulé, le 18, devant cent cinquante chasseurs du deuxieme régiment, réunis a trios cents Polonais confédérés qui se sont présentés devant cette place. La garnison est prisonniere de guerre; il y a des magasins considérables."[...]

Nie za wiele tu informacji. Raczej same ogólniki. Natomiast znalazłem, że dowódcą wydzielonego oddziału 12 pułku strzelców konnych był nie Dechamp, lecz dokładniej Deschamps (Jean-Louis-Charles Guenon) w stopniu szefa szwadronu (chef d'escadron). Dopiero 10 Lutego 1807, a więc po bitwie pod Eylau, awansował na majora regimentu. Później, 14 Października 1811 został pułkownikiem 4 regimentu lansjerów (chavau-legers-lanciers) i z tym pułkiem wziął udział w kampanii 1812. Regimentem dowodził aż do 1815, kiedy 21 kwietnia został generałem brygady.

Bardzo ciekawe rzeczy pisze Celt o zachowaniu się Francuzów w zdobytej twierdzy i klasztorze! Interesujące, że rozkaz o zajęciu skarbca wyszedł od Davouta.
Pozdrawiam,
JWK

--------------------