Właśnie w serwisie pojawiła się oferta wyjazdu na batalię pod Austerlitz: Klik

Ja się najprawdopodobniej wybiorę. Ciekaw jestem, czy będą inni chętni?

Ja się wybieram "na bitwę", ale w innym charakterze...

--------------------

Myślę, że chętnych jest sporo, ale ogranicza ich czas lub finanse...
W moim przypadku wiodącą rolę odgrywa całkowity brak funduszy

--------------------

Ja raczej powinienem się pojawić pod Austerlitz, ale wydaje mi się, że w podobnym charakterze co Marcin. ;-)

I wybrał się ktoś? Jakieś komentarze?

--------------------

Z tego co wiem to Syriusz był. Myślę, że jak się pojawi to coś "nabazgroli"

--------------------

Tyż byłem jak Syriusz...
Bardziej interesowało mnie czy był ktoś nie-rekonstruktor.

Ten post był edytowany przez: Marcin. (9.12.2007, 22:26)

--------------------

Czekamy na relacje z pola bitwy - zarówno rekonstruktorów jak i turystów

--------------------

Warto pisać relacje, bowiem to jest zapis aktywności rekonstruktorów. W 2005 roku gdy dołączyłem jako Scout - dopilnowałem dość sporej ilości relacji. Warto, warto tym bradziej, ze jak wiadomo poza pułkiem 2-gim także pułki 3-ci i 4-ty piechoty oraz bodajże 11-ty ułanów przystąpiły do CENS - powstaje polski oddział CENS - a to ważne wydarzenie. Tak więc warto. Ja nie napiszę, bo mnie nie było, ale zachęcam Marcinie (i tym razem polski batalion był - nie byliście rozdzieleni jak rok wcześniej).
Dlatego zachęcam do napisania relacji. A słowa mojej zachęty proszę o potraktowanie w ramach zachęty do współtworzenia tej części portalu napoleon.gery.pl, która traktuje o historii ożywionej czyli promocji rekonstrukcji.

Owszem Syriusz był. Razem z Kompanami z 4 Pułku.



Podpisuję się całym sercem. Teraz tylko trzeba się nauczyć ładnie je pisać. Ja opiszę jak to wyglądało z mojej strony.

Na samym początku przemarsz do samej mieściny (podczas przemarszu trochę padało), chwila na zaczerpnięcie oddechu i przestrzelenie karabinów. Potem, zwarci i gotowi, wymaszerowaliśmy na pole bitwy. Była nas tam całkiem spora armia, jednak bardzo długo staliśmy i czekaliśmy na to, aż wreszcie zacznie się prawdziwa akcja. Niestety, było straszliwe błoto i czasami, któryś z kompanów wyślizgiwał się z linii.

Co do samej bitwy to ja poczułem się jakbym przeniósł się w czasie. Zapomniałem o ludziach obok, o samochodach i o wszystkim wokół. Liczyłem się tylko ja, Towarzysze Broni i przeciwnik, którego trzeba było wybić w pień ;-) Można było porządnie się wystrzelać, ale trzeba było uważać, na kawalerię wroga kręcącą się w pobliżu. Na szczęście nie udało Im się dorwać nikogo z naszych. Odbyła się również walka na broń białą jednego z doboszy (bodajże z Francuskiego Pułku) z jednym z żołnierzy wroga. Atmosfera walki była niesamowita. Przeciwnika czasami nie było widać zza ściany dymu wywołanej wystrzałami z naszych broni i armat. W pewnym momencie obok nas stanęła armata i jęła razić przeciwnika, a gdy ten zbliżył się na niebezpieczną odległość, wszystko przestało mieć znaczenie. Rzuciliśmy się w wir walki ( do tej pory nie wiem jak udało mi się przebić za linie Austriaków) w pewnym momencie odnalazłem się za linią obcego pułku. Wróg został odparty. Następnie posuwaliśmy się cały czas naprzód, nie zważając na błoto. Każdy krok był swoistą walką z naturą. W końcu zwyciężyliśmy!! Potem tylko mały triumfalny obchód pola bitwy i mogliśmy wracać świętować zwycięstwo( podczas pochodu cudem udało mi się zachować buty na nogach, co wcale nie było takie łatwe). Powrót do mieściny był cudowny. Towarzyszyły nam okrzyki "Vivat Woysko Polskie!!" "Niech żyje Cesarz!!" Ja jako maniak Epoki odleciałem i zdarłem gardło :]

Po świętowaniu nieoficjalnym udaliśmy się na coś w rodzaju "kiermaszu historycznego" co tak naprawdę z historią miało mało wspólnego. Wzięliśmy udział w uroczystej paradzie po rynku, a potem w pokazie sztucznych ogni, które robiły ogromne wrażenie. Jednak to co stało się potem graniczyło z cudem. Zaprowadzono nas w okolice dworku/pałacu? i po chwili na balkon wyszedł sam Cesarz!! Napolione wygłosił uroczystą przemowę, a mówił z taką pasją i zaangażowaniem, i tak podobny był do "oryginału", że nietrudno było wyobrazić sobie jak to mogło wyglądać 202 lata temu. Naprawdę, dziękowałem opatrzności, że stałem w pierwszej linii i nikt, ani nic nie zasłaniało mi widoku. Po przemowie udaliśmy się na zasłużony odpoczynek.

Nazajutrz rano, garstka wybranych wybrała się na wzgórze, na którym Cesarz miał powiedzieć o: "Słońcu spod Austerlitz". Dla mnie było to niesamowite przeżycie. Na tym wzgórzu odbyło się podpisanie CENS. Sam Cesarz również był obecny. Niestety, zawiodło tylko słońce, bo jak na złość była bardzo gęsta mgła. Jednak, gdy wracaliśmy słońce pokazało się nam i to był piękny koniec podróży w głąb historii.

Z góry przepraszam za chaotyczność mojej wypowiedzi, ale wciąż piszę pod wpływem emocji i nie mam zbyt dużo czasu, żeby ją odpowiednio zredagować. Być może jak Bonapartysta znajdzie chwilę czasu, to On opisze jak to wyglądało z Jego strony.

Pozdrawiam
Syriusz15

Ot, mówiłem, że się pochwali ! Mnie to nie opowiedział! A Legię Honorową przyznawali?

--------------------

Z tego co wiem to nie. De Mornancie nie napisałem Ci tego, bo nie chciałem się produkować kilka razy, a po drugie na telefon to zdecydowanie za długa wiadomość.