Cześć Byłam prawie rok z chłopakiem. Był to dla nas ody dwojga pierwszy związek. Często dochodziło między nami do sprzeczek, ale zazwyczaj szybko się godziliśmy. Na początku czerwca On ze mną zerwał, ponieważ zaczął wątpić w swoje uczucie. Po tygodniu jednak zmienił zdanie, a ja mu wybaczyłam i znowu byliśmy razem. Niestety nic się nie zmieniało. Jak byliśmy sami to było dobrze, jak kiedyś. A jak w towarzystwie wgl do mnie nie podchodził. Bolało mnie to, więc z nim zerwałam. Po trzech tygodniach On chciał się spotkać i znowu do siebie wróciliśmy. Jednak nie na długo. Za dwa tygodnie zapytał się mnie czy nie uważam, że nasz związek jest tragiczny i nie udany. Powiedział że bardzo nie chciał mnie zranić, ale kompletnie nic nie czuje kiedy się całujemy, przytulamy i nie chodzi tylko o te dwie rzeczy. Ja powiedziałam, że mam tak samo choć to nie było prawdą. No i rozstaliśmy się "polubownie". A ja nie mogę o nim zapomnieć. Codziennie mi się śni. Często płacze. Jak Go widzę jestem zazdrosna gdy rozmawia z innymi dziewczynami. Dodam, że mamy po 16 lat i we wrześniu idziemy do tej samej klasy w liceum. Wczoraj mieliśmy spotkanie nowej klasy i o dziwo po tygodniu napisał do mnie czy pójdziemy razem. Zgodziłam się choć wiedziałam, że zrobił to tylko dlatego, że nie zna tam nikogo, a jest nieśmiały. Przez całą drogę milczał i się nie uśmiechał. Na spotkaniu kilka razy nasze wzroki się spotkały. Później wracaliśmy razem, lecz do mnie niestety w połowie drogi zadzwonił nasz wspólny kolega ze szpitala, że chce porozmawiać i zgodziłam się. Gdy się zbliżaliśmy do szpitala On jakby zwolnił, ale może mi się wydawało. Gdy powiedziałam "cześć" on odpowiedział "pa" nawet nie patrząc mi w oczy. I oczywiście przez ten czas co wracaliśmy się nie odzywał i miał jeszcze bardziej poważną minę niż wcześniej. Nie wiem już co robić. Mi na Nim bardzo zależy i nie potrafię się pogodzić z tym, że on nic do mnie już nie czuje. Ciągle wierzę, że będziemy razem i przez to nie potrafię cieszyć się życiem. Mam walczyć czy jakimś sposobem się pogodzić, że już nigdy nie będziemy razem? A jeśli to drugie to co mam zrobić? Dodam, że zerwaliśmy 9 dni temu.

Ten post był edytowany przez: smutna1 (30.07.2010, 06:55)

Nic na siłę. Nie ma co go uszcześliwiać na siłę. Jeśli on czuje się w ten sposób szczęśliwy to tego nie zmienisz, a tylko będziesz próbowała działać wbrew jego wyborze.

--------------------

Typowe pierwsze doświadczenia i pierwsze potknięcia. Niestety tak to już jest że nawet coś co wyglądało jak związek na całe życie prędzej czy później może się po prostu rozpaść. Zwłaszcza jeśli był to pierwszy związek dla jednej i drugiej strony. Daj sobie trochę czasu to ochłoniesz, potem znów kogoś poznasz i życie będzie toczyć się dalej. Tylko nabierz dystansu i nie pozwól żeby między wami zaczęło się robić toksycznie. Po co? Zwłaszcza że jeszcze trochę będziecie musieli ze sobą przebywać (jedna klasa). Lepiej mieć w nim przyjaciela niż niewygodnego towarzysza z przymusu.

--------------------