Pozwoliłem sobie zmienić tytuł topicu. Proszę umieszczać tutaj recenzje, uwagi, zachęty na temat książek dotyczących epoki napoleońskiej.
Castiglione


Saint-Hilaire "Historia Napoleona"

Książka Emile-Marco de Saint Hilaire’a jest lekturą lekką, łatwą i .......nieobowiązkową. Jak napisał w przedmowie p. Andrzej Nieuważny: ”...biorąc do ręki trzecie polskie wydanie Historii Napoleona nie zadawajmy sobie zresztą zbyt wielu pytań.Chłońmy tę cokolwiek staroświecką opowieść „o dobrym Cesarzu” jako świadectwo czasów, w których powstała i nieustającej fascynacji losem „wielkich ludzi” i ich niepospolitego życia.” Nie jest to książka, która zadowolili gusta szukającego historycznych dat, treści napoleońskich dekretów, opisu bitew i ich uczestników. Nie jest to biografia Napoleona, nie to było celem autora. W zbiorze chronologicznie zebranych anegdot poznajemy życie Napoleona, władcy, kochanego przez wszystkich i za wszystko.
Niestety autor ( a może tłumacz?) nie ustrzegł się również dość istotnych i trudnych do wytłumaczenia, błędów. Apogeum osiągnięte zostało w rozdziale XI, opowiadającym o wizycie Cesarza w „Obozie Boulogne” w 1801 roku, gdzie Stara Gwardia toczy zbiorowy pojedynek z żołnierzami pułków liniowych, a armia pod dowództwem marszałka Soulta ustawia się do dekoracji krzyżami Legii Honorowej.
Znającemu fakty czytelnikowi poleciłbym rozdział ten po prostu ominąć, a pozostałym czytelnikom, którzy pragną rozwinąć swoją wiedzę o epoce napoleońskiej, sięgnięcie do lektury uzupełniającej.
Książka Saint-Hilaire’a może być, dzięki barwności tekstu, opowiadająca o życiu Napoleona w stylu książki przygodowej, nie zarzucająca czytelnika liczbami i datami, dobrym wprowadzeniem, a nawet zachętą do zainteresowania się osobą Napoleona i jego epoką.
Wiele scen opisanych przez autora są nam znane z innych, późniejszych opracowań. Świadczy to, że napisana w pierwszej połowie XIX wieku książka Saint-Hilaire’a była dla wielu źródłem informacji o epoce, co śwadczyć może o jej wartości i przyczyniła się do utrwalenia się u potomnych pewnych napoleońskich legend („Gwardia umiera, ale się nie poddaje..”).
Niestety zauważalny jest w polskim wydaniu brak staranności w zachowaniu ogólnie przyjętych, nie tylko w polskiej historiografii, nazw geograficznych związanych nieodłącznie z epoką napoleońską oraz w poprawnej pisowni nazwisk, które utrwaliły się w historii tamtego okresu: i tak w bitwie pod Borodino jedną z czołowych ról odegrał podobno generał Campens , a pod Weissenfels zginął marszałek Bessier .
Szkoda również, że polski wydawca, wprowadzając do tekstu, o ile to było to możliwe polskie akcenty (np. wiersz Słowackiego o śmierci Napoleona) nie pokusił się o uzupełnienie oryginalnego tekstu przypisami, które umożliwiłyby zainteresowanemu czytelnikowi dokładniejsze zapoznanie się z tłem anegdotycznie opisanych wydarzeń.

--------------------

Dominique de Villepin – „100 dni”

Jest to książka dyplomaty o dyplomacji. Autor, aktualny minister spraw wewnętrznych Francji, w niezwykle szczegółowy i rzeczowy sposób opisał drogę Napoleona z zatoki San Juan aż do jego wstąpienia na pokład okrętu
„Bellerophon”, przekazując w sposób bezstronny i objektywny (choć nie ukrywa swojej sympatii do Cesarza) obraz Francji lat 1814-1815.
Tekst, tylko z pozoru pozbawiony emocji, bazujący na faktach i opiniach towarzyszy, skrytych i jawnych przeciwników Napoleona, „podminowany” jest dramaturgią tamtych dni.
Po przeczytaniu tej książki ja osobiście odnoszę wrażenie, że Waterloo było skutkiem, niemalże logiczną konsekwencją wydarzeń dyplomatycznych, gospodarczych i społecznych z wiosny 1815 roku, a nie przyczyną klęski misji Napoleona. Jego klęska miała o wiele głębsze podłoże, nie tylko, jak utrwalone i powtarzane przez wielu, błędy popełnione przez napoleońskich marszałków w trakcie bitwy pod Waterloo zadecydowały o takim, a nie innym zakończeniu historii Pierwszego Cesarstwa.
Oto, co pisze w przedmowie p. A. Nieuważny:
„...Szczególnego znaczenia pod piórem polityka nabiera podstawowy dramat Napoleona czasu jego ostatniej epopei – rozminięcie się intencji, obaw i oczekiwań. Nikt nie chce wierzyć w intencje i efekt prawie rocznych przemyśleć wygnańca na wyspie Elbie. Ani próba liberalizacji Cesarstwa, ani uroczyste wyrzeczenie się podbojów nie przekonują Francji i Europy. Napoleon pozostał bowiem w pamięci jako wcielenie braku miary, zarówno w życiu jednostki wyniesionej przez historię i samą siebie wyżej niż ktokolwiek, jak i na polu polityki”.
Szczególne wrażenie zrobiła na mnie zamieszczona w książce niezwykle, moim zdaniem, błyskotliwa analiza osoby Talleyranda, podstaw jego polityki zagranicznej i stosunku do Napoleona.
Nie polecałbym tej książki poszukiwaczom anegdot i łatwej lektury w stylu „Napoleon i jego marszałkowie” Macdonella, ale każdy, kto zainteresowany jest poznaniem ostatnich dni Cesarza na ziemi francuskiej nie powinien przejść obok tej pozycji obojętnie.

--------------------

Witam
Od prawie miesiąca czytam "100 dni" i dotarłem dopiero do połowy. Za każdym razem kiedy przerwę lekturę dłużej niż na dzień, zaczynam od początku, żeby niczego nie przegapić. Wkurzam się na tak drobne usterki wydawnicze, jak na przykład pominięcie dwóch (na razie) przypisów. Wydaje mi się, że jest to książka jakiej do tej pory naprawdę brakowało - spojrzenie na mechanizmy władzy okiem kogoś, kto zna je od podszewki. Oczywiście zdaję sobie sprawę, że de Villepine nie może być do końca szczery - obraz prawdziwego męża stanu zawsze pozostanie w sferze ideału, a rzeczywistość - posłużę się cytatem - to bardziej "kloaka niż salony". Zbyt mało wiem żeby móc ocenić rzetelność de Villepine'a, ale choć czasami czuję przez skórę, że nie do końca ma rację, to wyczuwam u siebie rzadką jak na mnie skłonność do bezkrytycznego podzielenia poglądów autora.
Generalnie - mocna rzecz. Polecam wszystkim.
Pzdr
Stary

A widziałeś już dołączone mapy i ich podpisy ?
Pierwsza- ma pokazywać szlak od zatoki San Juan do Paryża, druga - drogę przebytą przez Napoleona po abdykacji. Szkoda tylko, że jest to jedna i ta sama mapa.

--------------------

Rzeczywiście. Ale za to podpis pod mapką jest uroczy
Pzdr
Stary

Mam pytanie: Co sadzicie o pomysle aby w "Recenzjach " pisac rowniez o filmach o tematyce napoleonskiej? Co prawda filmów takich jest nieskonczenie mniej niz ksiazek ale niektore z nich sa przynajmniej warte uwagi i paru slow komentarza.

poomsee jeśli się nie mylę jest już opic o filmach dotyczących epoki, pewny wstęp jest TU ale może moderatorzy opowiedzą się za inną wersją

pozdr

--------------------

No nie bardzo Uncleanie. To jest Tutaj

--------------------

Jak widzisz pomsee nie ma co dublować topików...

--------------------

sto procent racji Equesie, wiedziałem że gdzieś jest...


--------------------

Dziekuje Panowie nie zauwazylem tego topiku

Talavera też jest znakomita. Jest OdB Ekwito i to nie jedno.... Mnie osobiście wkurzyły tylko buraki autora tycząće rzeczy tak podstawowych, że mysłałem, ze nie mozna się w nich pomylić. Otóż szybszy od cwału jest dla niego galop, a broń kirasjerów z bliżej nie znanych mi przyczyn nazywa rapierami.. o pałaszach nie słyszał chłopak? Jak słysznie zauważył któryś z was Panowie, tematyka mało ruszana. Ksiażka ma również te zaletę, ze znakomicie opisuje pierwszy okres wojny w Hiszpanii aż do działań pod Talaverą. Autor nie gloryfikuje również za bardzo ks. Wellingtona, opisuje tez ciekawie armię angoli ze wszystkimi zaletami i wadami... Ogólnie, rónwież gorąco polecam...

Pozwolisz Santa, że będę innego zdania.

Przemysław Gawron – „Bitwa pod Talavera de la Reyna”

Tytuł tej książki jest nieco mylący. Bitwa pod Talaverą była dla autora jedynie pretekstem dla naświetlenia sytuacji militarnej na Półwyspie Iberyjskim wiosną 1809 roku. Samej bitwie autor poświęcił niewiele uwagi, zaledwie 30 z około 230 stron, więcej poświęcił nawet historii armii angielskiej w latach 1793-1809. Tajemnicą autora pozostanie, co z tytułową bitwą mają wspólnego ceny patentów w armii angielskiej lub rozmieszczenie angielskiej armii anno domini 1783. Oczywiście nasuwa się pytanie, czy można było napisać więcej o tej bitwie, jednej z wielu i chyba nie mającej w epoce napoleońskiej rozstrzygającego charakteru. Chwała jednak autorowi, że starał się polskiemu czytelnikowi przybliżyć hiszpański teatr wojny, traktowany dotychczas w literaturze (przynajmnie polskiej) trochę po macoszemu. Autor naszkicował okoliczności towarzyszące konfliktowi w Hiszpanii, jego przyczyny i przebieg do roku 1809.
Ale czytając jego książkę szybko ogarnęło mnie znużenie. Tekst „nafaszerowany” datami i nazwami miejscowości tekst, pomiędzy którymi autor porusza się jak stary warszawiak pomiędzy Ochotą, Mokotowem i Wolą, napisany jest ubogą polszczyzną, bez najmniejszego polotu i językowych finezji.
Z rozbrajającą szczerością autor przyznaje, że z powodu nieznajomości języka hiszpańskiego nie korzystał zupełnie ze źródeł hiszpańskich. Niewątpliwie to było przyczyną, że w części poświęconej dowódcom obu stron biorących udział w bitwie pod Talaverą z jednej strony niezwykle szczegółowo opisał postać Wellesley’a (znajdziemy tam dokładny opis jego działalności w Indiach – autor nie zapomniał nawet umieścić w książce spisu książek, które generał zabrał do Indii), a z drugiej strony znajdujemy życiorys hiszpańskiego gen. Cuesty, który urodziwszy się w 1740 roku przez następne 58 lat, czyli do roku 1798 nie uczynił nic, co byłoby godne odnotowania.
Zamieszczone w książce OdB’s rzucają pewne światło na skład biorących w kampanii 1809 roku armii, ale nie zadowolą zbieraczy tego rodzaju informacji. Szczebel brygady został w nich zupełnie pominięty, chociaż w tekście są wzmianki o tej, czy innej brygadzie.
Reasumując, uważam tę książkę za odważną, choć niezbyt udaną próbę opisania wojny roku 1809 na półwyspie Pirenejskim. Gdyby autor skoncentrował się na tytułowej bitwie, wyszłoby to z pewnością tej pozycji na dobre. Ale przeczytać tę książkę warto, dla tego czy innego szczegółu.

--------------------

Zastanawiałem się nad zakupem kilku pozycji wydawnictwa Osprey, szczególnie tych dotyczących kolejnych bitew napoleońskich. Czy warto ?

Posiadam trzy pozycje Ospreya, dotyczące okresu napoleońskiego: "Jena", "Wagram" i "Lipsk". Uważam je za ciekawe i wartościowe. Jednakże cena jest mocno zniechęcająca do zakupu - około 85 zł za pozycję to jednak zdecydowanie drogo.