Plebiscyty przeprowadzone w napoleońskiej Francji:

1. W 1800r. z zapytaniem o wprowadzenie Konsulatu.
Wynik głosowania: odpowiedź "tak" 3 011 007 głosów (99,95%), "nie" 1562.

2. W 1802r., pytanie: "Czy Napoleon Bonaparte ma być konsulem dożywotnim?"
Wynik głosowania: około 3 600 000 "tak" (99,77%), 8374 "nie".

3. Roku 1804 przeprowadzono trzeci plebiscyt, w którym naród miał się wypowiedzieć w sprawie powierzenia Napoleonowi władzy cesarskiej. Wyniki: 3 521 675 głosów "tak" (99,93%); 2579 głosów "nie".

4. W roku 1815 pytanie o wprowadzenie nowej konstytucji. Wyniki: 1 532 527 na "tak" (99,69%), 4802 na "nie".

I mimo, że głosy armii (zawsze około 500 tys.) były automatycznie doliczane na "tak", bez pytania skierowanego do żołnierzy, i że frekwencja w 1815r. była niewielka, to i tak Napoleon miał wielkie poparcie Francuzów.
W dzisiejszej tzw. demokracji zwycięstwo przy głosach rzędu 30% w porównaniu z napoleońskim 99% wygląda blado, ubogo, i trochę śmiesznie...
Jak myślicie, czy wyniki są autentyczne? Nie były naciągane? Jeśli wszystko było uczciwie, to Napoleon był największą demokracją na świecie moim zdaniem.

Pozdrawiam - Sz.

Ten post był edytowany przez: martonesterhazy (20.03.2008, 08:41)

--------------------

Były, przecież sam napisałeś...

Bez względu jednak nawet na te żołnierskie głosy Napoleon cieszył się w latach 1799-1804 zdecydowanym poparciem większości społeczeństwa. Plebiscyty zakończyłyby się zwycięstwem i bez naciągania. Najważniejszy był jednak sam fakt ich przeprowadzenia...

Pozdr

--------------------

Napoleon był świetnym politykiem i wiedział jaką potęgą propagandową są referenda. Przeprowadził je, bo był pewien nastrojów społeczeństwa. Oczywiście, wyniki zostały podkoloryzowane. Czy jednak "bycie największym demokratą na świecie" imponuje Ci? Bo mi niezbyt. Imponują mi dokonania Cesarza, jako nie-demokraty.

--------------------

Mnie by imponowalo. Tj. gdyby Napoleon nim byl. Wprawdzie pewnie wtedy nie bylby cesarzem. Jakos tak dziwnie jest swiat skonstruowany, ze 'najwieksi demokraci na swiecie' niezwykle zadko dostaja sie na szczyty wladzy oraz
Pozdrawiam

--------------------

No widzisz, ale na szczęście nie wszyscy są demokratami i jest na tym świecie miejsce dla bonapartystów.

--------------------

Pozwol, ze Ci odpowiem cytacikiem z jednego tworku SOAD:

Mezmerize the simple minded
Propaganda leaves us blinded

Jakze prawdziwe, tak dawniej jak i dzis

A wracajac do tematu, to mysle, ze faktycznie cele propagandowe byly dla Napoleona najwazniejsze. Takze w sensie tworzenia wrazenia kontynuacji dziela rewolucji. ostatecznie trudno oczekiwac, aby wladza majaca wszelkie znamiona dyktatury wojskowej byla demokratyczna Ale sam fakt zachowywania pozorow i zadawania sobie trudu uwierzytelnienia wladzy byl napewno istotny. Chociaz nie sadze aby byl wyrazem 'dobrych checi' w kierunku demokratycznym. Z drugiej strony jednak spoleczenstwo szybko przyzwyczaja sie do pewnych standardow, nawet, jesli sa one pozbawione faktycznego znaczenia - chodzi mi o to, ze przed rewolucja o zadnych glosowaniach nie moglo byc mowy i Napoleon mogl podjac probe powrotu do dawnego schematu, ale nie zrobil tego i ma to znaczenie ideologiczne. Aby rzadzic potrzebowal aprobaty spoleczenstwa (a przynajmniej aby uniknac znaczacych trudnosci) i stad te plebiscyty. aby te aprobate wykazac. A ludzie, jesli czuja, ze wladza ich potrzebuje zaczynaja sie orientowac w swojej wartosci, to w koncu dochodza do demokracji... (nie jestem socjologiem, ale mysle, ze w jakims sensie to moze tak dzialac - jak ktos sie zna na tych mechanizmach to niech sie wypowie) W kazdym razie zmierzam do tego, iz moze jednak Napoleon nieswiadomie byl wielkim demokrata... Taki paradoksik. Pzdr.

--------------------

Czy spotkałaś się kiedyś ze stwierdzeniem, że Cesarz zrobił dla idei demokracji o wiele więcej niż niejeden zdeklarowany demokrata? Rewolucja upadała, jedyną możnością ocalenia cokolwiek z niej było wprowadzenie tej czy innej dyktatury. To samo, choć w innych okolicznościach historycznych, zrobił Marszałek w 1926r. To właśnie w armii napoleońskiej marszałkiem zostać mógł syn oberżysty czy bednarza.

Wbrew utartym stereotypom bonapartyzm wcale nie wyklucza zachowania demokracji, a jedynie dozwala wyciągnięcia z niej tego co najlepsze.

--------------------

Z tym sie calkowicie zgadzam.
W ogole zgadzam sie poniekad z Twoim zdaniem, co juz wynikalo z mojego poprzedniego postu, z tym, ze nie widze koniecznosci dorabiania ideologii do 'demokratyzmu' Napoleona. Duzo wazniejsze moim zdaniem niz plebiscyty czy pozory ciaglosci rewolucyjnej byly konkretne dzialania ustawodawcze. Chocby Kodeksy. Nie watpie tez, ze cesarstwo mialo dla rozwoju demokracji ogromne znaczenie. tylko patrze na to troche inaczej niz Ty.
Pzdr.




--------------------

To stwierdzenie nazwałbym dużym skrótem myślowym. Gdy Napoleon mianował ich marszałkami, byli już generałami dywizji, mieli za sobą samodzielne kampanie i dowodzenie armiami. Zawrotne kariery wojskowe są bardziej charakterystyczne dla okresu rewolucji niż Konsulatu czy Cesarstwa.

Heh, niech zatem będzie to skrót myślowy! Jednak we wspaniały sposób łączy się ze stwierdzeniem Napoleona, że "każdy żołnierz francuski nosi w plecaku buławę marszałka". To prawda, ich kariera to przede wszystkim zasługa rewolucji (choć w wielu przypadkach zaczęła się ona nawet w armii królewskiej), ale pokazuje to także mechanizm, z którego Napoleon nie rezygnował. Mechanizm tworzący szlachtę podług zasług, a nie podług urodzenia.

--------------------

Nie zrezygnowal bo nie mogl. Nie mial innej mozliwosci jak oprzec sie na nowych ludziach, ktorzy doszli do czegos w wojsku rewolucyjnym. Ale czy byla to nowa szlachta wybierana w swietle zaslug czy innych zalet to juz jest osobna kwestia. na pewno mialo to na celu scisle zwiazanie z cesarstwem. Ostatecznie Napoleon zanim zostal cesarzem tez byl tylko generalem, na jego miejscu moglby znalezc sie ktos inny wiec czyms trzeba bylo sklonic marszalkow do wiernosci aby nie przychodzily im do glowy glupie pomysly
Napoleon nie bardzo moglby (gdyby nawet chcial) powrocic do przedrewolucyjnego modelu wojska, ale potrafil mistrzowsko wykozystac zastana sytuacje. To tez kwestia propagandy - najwazniejsze, iz ludzie wierzyli, ze moga w wojsku zrobic kariere zaczynajac od zera i czuli sie zwiazani z systemem.
pzdr.

--------------------

Heh, czy nie równie pięknie brzmi hasło "nie matura lecz chęć szczera"?

W zasadzie pewne podobieństwa można znaleźć



Zapominasz, że Napoleon wywodził się z rodziny szlacheckiej.

Paoletto, zwróć uwagę nie tylko na marszałków, ale na żołnierzy niższych rang, którzy otrzymywali tytuły "chevalier".

Jakby na rzecz nie patrzeć, Napoleon był dzieckiem Rewolucji.

--------------------

Oczywiście zasługi Napoleona "bonapartysty" (nie-demokraty) są większej wagi. Jednak takie poparcie społeczne (wyrażone w plebiscytach) dla "uzurpatora" i "tyrana" jest bez precedensu. Ktoś ładnie powiedział: "Napoleon był najpiękniejszą władzą jaką znałem" (czy coś takiego...)
Pozdrawiam - Sz.

--------------------