Jak pisze pewien pisarz: "Ostatni Mohikanie" czytelnictwa zaczęli omijać księgarnie, ale wydaje mi się, że ci "ostatni" właśnie ostali się na tym forum.
Był kiedyś podobny temat, ale jakoś zaginął w otchłaniach forum...
Nie wiem, czy teraz "chwyci", ale próbować trzeba...
Co ostatnio przeczytałem/am? Co czytam? Co jest następne w kolejce?

Wypada zacząć, więc... skończyłem niedawno pamiętniki Józefa Grabowskiego i właśnie zabieram się za Niezwyciężony Petera Englunda (dobrze ponad 1000 stron w dwóch tomach, więc chwilę mi to zajmie). A najbliższe plany to pamiętniki Broekere.

Aktualnie "dożynam" 100 dni de Villepine'a, choć czasu brak na porządne skupienie nad ulubioną lekturą . A już z półki zerka na mnie prezent jaki niedawno otrzymałem - hr. Tyszkiewicza "Historia 17 p.uł. litewskich..." a kiedy Olczak?... Pewnie w przyszłym kwartale..
pzdr - apacz


--------------------

Czasu mało na czytanie, nawet nie jestem w stanie przeczytać tego, co ostatnio nabyłem lub dostałem w prezencie (mowa oczywiście o literaturze napoleoćskiej, bo na inną, beletrystykę lub literaturę fachową zupełnie nie wystarcza czasu.
"Trawię" aktualnie na przemian "Legiony Polskie" Pachońskiego (to potrwa chyba kilka miesięcy) oraz lekko zbeletryzowane wspomnienia Larreya.
A na półce, podobnie jak u -apacza czeka na mnie otrzymany niedawno prezent, czyli Tyszkiewicz "17.pułk... "oraz książka o kampaniach 1805-1807 (1. tom czterotomowego wydania "Grand Armee" niemieckiego autora Karla Bleibtreu z początków XX.wieku).
Wspomnienia Białkowskiego też jeszcze nieprzeczytane, mam nadzieję, że w najbliższym czasie nie ukaże się nic nowego, co postanowię kupić, bo wtedy będę musiał chyba sporządzić jakiś grafik.


--------------------

Tak mi sie właśnie zdawało Kampie, że to pytanie o Chłopickim z "Legionów.." Pachońskiego. I pomyśleć, że niedawno oddałem ten tom .

"Kampanie 1813" Olczaka zacząłem, ale przerwa chwilowa. I jak zwykle ciagnie sie kilka ksiażek. "Historia wojen morskich Wieczorkiewicza" t. II (powrót po latach do przerwanej lektury , "Indianie, traperzy i osadnicy w dziejach amerykańskiego zachodu" Rusinowej, "Lata wojen" Englunda (tak więc trochę z jednej bajki Wodzu ).

A niedawno po raz drugi łyknąłem "Bitwę" z Finny i miałem bardziej negatywne wrażenia

Ostatnio skończyłem "Cyceron i jego współcześni" Kumanieckiego. a wcześniej Tularda "Mit zbawcy" i przypomniałem sobie parę lat temu czytane "Dziedzictwo rewolucji francuskiej" Poradowskiego, a czeka parę rzeczy przede wszystkim Kampania 1813 już zaczęta, i ostatnio niezwykle korzystnie nabyta biografia Taleyranda Tarlego (trzeba będzie włączyć filtry).


Jeśli możesz Santa to napisz z czego wynikają twoje bardziej negatywna wrażenia

Otóż jak pierwszy raz czytałem tą książkę, to wydawała mi sie bardziej obiektywna. Ale później poleciłem ją dziewczynie mojego kumpla, która po przeczytanie stwierdziła, że Napoleon to niezły sk... I tak sobie przemyślałem sprawę, a że ostatnio kampania 1809 na tapecie, wiec łyknąłem drugi raz. Otóż już za pierwszym razem nie podobało mi się kilka rzeczy. Opis wojny jak dla mnie zbyt naturalistyczny, co złe nie jest, bo takie wolę, ale moim skromnym zdaniem niedo końca odpowiadający prawdzie. Ktoś z was czytał moze o jakiś specjalnych rabunkach żołnierzy francuskich w Wiedniu w tej kampanii? Bo oto jeden z pierwszych widoków jakie serwuje nam autor. Napoleon jest przedstawiony jako koleś, który nie przymierzając je jak świnia. jasne czytałem o tym, ze nie przykładał do posiłków specjalnej wagi i spożywął je szybko, ale można to opisać trochę inaczej. No i to zarzynanie jeńców na cmentarzu. Słyszeliście o tym?

Ja zreszta w ogóle nie lubię nieumiejętnie pisanych książek wojennych, z przesłaniem pacyfistycznym. No i ostatnio mam po prostu fobię na kartacze, które setkami po prostu występują na kartach opracowań o wojnach napoleońskich. Po prostu jakby artyleria nie strzelała niczym innym, tylko walą artaczami i walą. Zawsze w zmasowanym ogniu kartaczy załamują sie ataki, obrona itd. Ze o stratach nie wspomnę. 40 tys. ludzi poległo pod Aspern-Essling, normalnie hekatomba. I Ci wszyscy generałowie, którzy są dobrzy, ale ten zły sk.. Napoleon młóci sie o te dwie wiochy i poświęca takich dobrych chłopców jak woltyżer Paradis, czy wykształcony Lejune, który mógłby malować piękne obrazy. Normalne wojna wszystko niszczy i nie ma w niej żadnego sensu. jedna wielka rzeźnia.... Nie znosze takich pierdół.

Oczywisćie nie chodzi o apologię Cesarza i wojny, ale może tak jakiś sens w tym wszystkim? Np fakt, że to Austria dorowadziła do tej wojny? Że Cesarz jej nie chciał?

Aha i te sprośne dowcipy Davouta też moze ktoś z was wie cos na ten temat panowie?

W taim razie mamy bardzo zbliżone wrażenia po tej lekturze. Dodałbym tylko jeszcze jedno, w całej powieści Napoleon w zasadzie ani razu nie ma ludzkiej twarzy, niemal w każdej rozmowie poniża swych rozmówców (może jest jeden wyjątek w rozmowie z Masseną). Ale poza tym to czyta się dobrze, ostatecznie to powieść a nie opracowanie.

coraz bardziej z waszych wypowiedzi podoba mi się Bitwa. Czy choć erherzog został korzystnie przedstawiony?
Przedwczoraj skończyłem, przy trzeciej próbie Zostało z uczty bogów. RE-WE-LA-CJA. Newerly, choć socrealista miał na swoim koncie świetne, mimo że łzawe Wzgórze błękitengo snu. Ale to jest o kilka klas lepsze. Wczoraj powtórzyłem sobie Czarne karty kościoła. A przed chwilą zacząłem Umierać, ale powoli - o katolickiej i monarchistycznej kontrrewolucji 1815-2000.
Tak wiem, nic o Napoleonie Ale od czasu Stu dni nic nowego nie miałem w rękach.

--------------------

Chyba nie wyróżnię się niczym specjalnym, bo czytam właśnie pożyczoną "Somosierrę 1808" Bieleckiego

--------------------

Niezły pomysł Włodku, tylko czy nie będzie to sugerowało w quizie gdzie szukać aktualnych odpowiedzi zadającego pytanie

Natimiast jeśli chodzi o mnie to czas na czytanie oprócz weekendów mam tylko podczas obiadu i w ubikacji Ale i tak staram się go maksymalnie wykorzystać. Aktualnie męczę "Zarys szyuki wojennej" Jominiego, a co będzie później to nie wiem.

--------------------

Sto lat samotności........

--------------------

Ostatnio skończyłem "Wojna w roku 1812" Kazimierza Niedzielskiego, wydane w setną rocznicę opracowanie, oczywiście nie tak dokładne i obszerne jak u Kukiela, ale dobrze napisane zwłaszcza zawarte na końcu Uwagi jakie autor czyni Napoleonowi co do rozegrania tej wojny.

Nie tak dawno nabyłem,przeczytałem i przetrawiłem "Bitwa pod Talavera de la Reyna" Przemysława Gawrona i naprawdę nie wiem coście się tak tej pracy czepili. Według mnie jest napisana dobrze, o niebo lepiej niż chały jakie ostatnio wydaje w serii Historyczne Bitwy Bellona.

A teraz rozpoczynam bardzo ciekawą lekturę, mało znanego "Pamiętnik r.1830-31 i Kronika Pamiętnikowa (1787 -1831) Pułkownika Franciszka Salezego Gawrońskiego" wydana w Krakowie w 1916 roku. Ciekawe czy ktoś to już czytał? Chętnie bym podyskutował nad wartością źródłową tego pamiętnika.

Widzę, że jest spora grupa ludzi czytających to samo w jednym czasie. Wielce to budujące, bo świadczy o tym, że czytelnictwo nie upadło. Chociaż z drugiej strony, my czytamy za kogoś książki, a ktoś za nas wypija 7 litrów statystycznego spirytusu. Widac nie można mieć wszystkiego.

Czytam, podobnie jak wielu z Was, najnowsze "100 dni". Widać, że książkę napisał polityk, bo ten punkt widzenia dominuje, co chyba nie jest złe. Niestety opracowania historyków, bez urazy, czesto ocierają się o wszechobecną legendę. Może to kwestia autorstwa, ale nie mogę się oprzeć wrażeniu, że ostateczna klęska Napoleona miała genezę polityczną. Dziwne jest, dlaczego Napoleon w 1815 otoczył się taka ilością ludzi sobie niechętnych czy nawet wrogich. Czy zawiódł go zmysł polityczny? Czy może brakowało mu dobrego doradcy?

Jeszcze na koniec "pro domo sua". Ponieważ moją domeną nie jest historia, a literatura, polecam takie literackie ujęcia tematu, jak: L. Aragona "Wielki tydzień" i naszego K. Przerwy-Tetmajera "Waterloo". Niby to literatura, ale oparta na rzetelnych źródłach historycznych.

Ten post był edytowany przez: Zenobi (30.01.2005, 14:18)

--------------------

Zenobi według mnie jedno drugiemu nie przeszkadza. Ja tam sporo czytam ale i do statystyk się przykładam jak mogę choć to już nie to samo zdrowie co kiedyś.

Za mnie nikt nie wypija statystyznego spirytusu. Wręcz przeciwnie
Zaś Waterloo Tetmajera ma tak złe opinie, że nigdy nie spróbowałem tego przeczytać.

--------------------