Genrikh (Henryk) Genrikłowicz Belli (....-1826)- admirał

Pochodził z brytyjskiej rodziny osiadłen w Rosji. We flocie rosyjskiej od 1783r.Służył we Flocie Czarnomorskiej 1787-1798. Brał udział w wojnie z Turcją 1787-92. Walczył pod Fidonosi, Kerczem, Kaliaką. Za męstwo otrzymał order św. Włodzimierza IVklasy. 1798 uczestniczy w wyprawie na Korfu. 1799 zostaje dowódcą fregady Schastliwii. Uczestniczył w operacjach przeciw Francuzom w południowych Włoszech. Walczył pod Foggią, Naples i Neapolem i Kapuą. 1803 powraca i przebywa w Sewastopolu. 1805-07 służy pod admirałem Senjawinem na Morzu Adriatyckim. 1808-12 przebywa w Saratovie. W kampanii 1812 dowodzi okrętem Asia we Flocie Czarnomorskiej. 1816 mianowany admirałem i zostaje dowódcą 3-ciej flockiej dywizji.

Nikołaj Andrejewicz Bodisko (....-13.01. 1815)-kontradmirał

Ukończył Morski korpus kadetów i służył następnie we Flocie Bałtyckiej.1780-76 uczestnik ekspedycji do Włoch. Bierze udział w wojnie ze Szwecją 1788-90. 1789 zostaje dowódcą fregaty Nadezna Blagopoluchia. W 1790 służył pod admirałem Czaczagowem i walczył pod Rewlem, W y b o r g i e m.
1793 zostaje dowódcą fregady Wenus. 1797-1801 poza służbą. Do marynarki powraca w 1801r. Służył w Rewel.1808 zostaje kontradmirałem Bierze udział w wojnie ze Szwecją 1808-09. Zdobył wyspę Gotlandie, jednak szybko musiał wycofać rosyjskie siły zbrojne ze względu na pojawienie się Szwedów. Początkowo był nagradzony za zdobycie Gotland orderem św Anny 1klasy, ale jak wiadomości o Szwedzkim powodzeniu pojawiły się w Sankt-Petersburgu, Bodisko został zdymisjonowany, pozbawiony orderu św. Anny i zesłany do Wołogdy Na zesłaniu przebywa dwa lata i 1811 powraca do służby w marynarce.. W 1812 zostaje komendantem portu w S w e b o r g u

Aleksej Samuilowicz Greig (1775-1845)-admirał

Syn Admirała Samuela Greiga. Studiował nawigację w Anglii. Przez pewien czas służył w Brytyjskiej flocie. Potem wstępuję do floty rosyjkiej w radze kapitana 1klasy. 1799 bierze udział w ekspedycji do Holandii. 1804-06 dowódca swadronu na Morzu Adriatyckim. Bierze udział w operacjach w Dalmacji i Naples. 1806 mianowany na kontradmirała. Walczy następnie w wojnie z Turcją 1807-12. Rozbija ich flotę pod Dardanelles i Tenedos. 1809 w Czarnomorskiej flocie. Dowodził w niej szwadronem. 1813 dowodził flotyllą rosyjską blokującą Gdańsk. Odznaczony za to zostaje orderem św. Włodzimierza 2klasy. 1815 dowodzi Czarnomorską flotą i jest wojskowym gubernatorem Sewastopolu. W 1828-29 walczy w kolejnej wojnie z Turcją. 1828 zostaje admirałem. 1830 w komitecie do reform rosyjkiej marynarki.

Ustin Wasiliewicz Moore (1763-1835)-admirał

Pochodził z brytyjskiej rodziny. Służył w brytyjksiej flocie a od 1783 w rosyjskiej flocie.W wojnie ze Szwecją 1788-90 walczy pod Gogland, Eland, W y b o r g i e m, S w e b o r g i e m zato otrzymuje order św. Włodzimierza IVklasy. 1804 dowodził okrętem Maksim Ispowednik w Bałtyckiej flocie. W czasie wojny z Szwecją 1808-09 dowodził okrętem Borei.
1809-12 przebywa w Moskwie. W kampanii 1812 dowodzi okrętem Mironosets . Transportował Finlandzi korpus generała Steingella do prowincji nadbałtyckich.1815 dowodził swadronem w Kronsztadzie. 1818 dowodził okrętem Pamiat Ewstafia. 1821 zostaje admirałem i dowódcą 1 flotskiej dywizji.

Anton Wasiliewicz Muller (19.02.1764-17.10.1848)- admirał

Pochodził z niemieckiej rodziny osiadłem w gubernii Rydzkiej. Ukończył morski korpus kadetów. 1779-80 służy w Bałtyckiej flocie. W 1783 dowodzi flotyllą na Kaspijskim Morzu. Po powrocie do Bałtyckiej floty w 1792 zostaje dowódcą fregaty Arkhipelag. 1798 dowodzi natomiast fregatą Narwa a 1799 zostaje dowódcą okrętu Mstisław i uczestniczy w ekspedycji do Holandii. Nibawem powraca i zostaje mianowany na komandora i obejmuje dowódctwo szwadronu w zatoce Finlandzkiej. Walczy w wojnie ze Szwecją 1808-09. 1809 zostaje komendantem Kronsztadu i dyrektorem Nawigacyjnej szkoły w Bałtyckiej flocie. 1812 zostaje mianowany dowódcą flotylii galler w rejonie zatoki Ridzkiej. W kampanii 1812 wspomaga oddziały rosyjskie przy zdobyciu twierdzy Mittau. Zato otrzymuje order św. Anny 1klasy.W 1813 kierował szwadron niedawno zbudowanych statków z Arkhangelsk w pobliżu Brytyjskich brzegów i uczestniczył w blokadzie francuskiej linii przybrzeżnej. Po wojnie on przetransportował rosyjskie grupy do Petersbura i nastepnie stał się dowódcą portu Rewel. W 1817 Wziął udział w rejsie do Hiszpanii . Po powrocie 1821 zostaje przydzielony do sztabu marynarki a od 1823 pracuje w ministerstwie marynarki. 1828 zostaje ministrem marynarki. 1829 mianowany na admirała.

Aleksandr Aleksandrowicz O'Guilwi (04.05.1765-06.04.1847)- admirał

Pochodził z irlandziej rodziny słuzącej w brytyjskiej flocie. Od 1783 w marynarce rosyjskiej. Służył we flotylli Kaspijskiego Morza. Od 1787 w Bałtyckiej flocie. walczył w wojnie ze Szwecją 1788-90. Walczył pod Barezundem, W y b o r g i e m. W czasie ekspedycji do Hollandi dowodził fregatą Riga. 1813 promowany na kapitana 1klasy. 1805 on uczestniczył w przewozie rosyjskich grup do Hanoweru. w wojnie ze Szwecją 1808-09 dowodził Flotyllą obrony wybrzeża. 1812-14 dowodził okrętem Smelyi . Uczestniczył w blokadzie Brytyjskich i Francuskich portów. 02. 03. 1814 zostaje kontradmirałem a 1815 zostaje dowódcą 3 Dywizji marines. 11.09. 1824 wiceadmirał i inspektor Bałtyckiej floty. 28.04 1841 admirał.

Władimir Jewdokimowicz Rentel (....-1829)- kontradmirał

Pochodził z niemieckiej rodziny. Ukończył morski korpus kadetów. Od 1788 w Bałtyckiej flocie. Walczył w wojnie ze Szwecją 1788-90. Na okręcie Boleslaw walczył pod Elandem, Rewlem, W y b o r g i e m. 1792-96 służy nadal w Bałtyckiej flocie. Wziął udział w kilka odbywa rejsach do Brytanii i dowodził transportowcem Minerwa w 1803. 1805-06 uczestniczył w operacjach w Ionian Islands i Naples W wojnie z Turcją 1807-08 walczył pod Dardanelles. 1808 służy pod admirałem Senyawinem. 1809 powraca do Rosji i zostaje dowódcą rzecznych kanonierek w rejonie Rygi. W 1813 uczestniczy w blokowaniu Gdańska. Odznaczony zato orderem św. Anny 2klasy. 1816 dowodzi gallerą Ekipazh. 1816-20 służy w zat. Finlandzkiej. 1821 dowodził okrętem St. Andrew. 18.12.1827 zostaje kontradmirałem i dowódcą 3 brygady 1dywizji Bałtyckiej floty.

Dmitr Nikołajewicz Senjawin (1763-1831)-wiceadmirał

Ukończył morski korpus kadetów. Od 1778 w Bałtyckiej flocie.Wziął udział w rejsie do Portugalii 1780-81. 1781 w Czarnomorskiej flocie gdzie 1786 dowodził jednym z okrętów. Walczy w wojnie z Turcją 1787-92. Na okrecie Nawarkia walczył pod przylądkiem Kaliakria. 1790 służy pod admirałem Uszakowem. 1798-99 uczestnik ekspedycji na morze Śródziemne. Po powrocie do Rosjii zostaje komendantem Chersonia. a nastepnie komendant Rewla. 1805 zostaje wiceadmirałem. 1805 dowodzi szwadronem na Adriatyku. Walczył z francuzami pod Kattarem i Ragusą. W wojnie z turcją 1807-12 rozbija flotę turecką pod Dardanelles, Tenedos. Jednak traktat z Tilsit podkopywał jego powodzenia i zmusił do wejścia do neutralnych portów w Treście i Lizbonie Został on tam zablokowany przez brytyjska flotę. Zmuszony został przez to do oddania swoich okrętów Brytujczykom i powraca nastepnie w 1809 do Rosji. Od 1810 zostaje komendantem Rewla 1826-29 dowodził Bałtycką flotą.

Aleksandr Semenowicz Sziszkow (20.03.1754-21.04.1841)-admirał

Ukończył morski korpus kadetów.W marynarce od 1769 w piechocie morskiej. Uczestnik ekspedycji do Naples 1773-76 i 1778-79. W wojnie ze Szwecją 1788-90 walczył pod Gogland, Eland i W y b o r g i e m. 1796 w Czarnomorskiej flocie.1797 zostaje komandorem . W 1797 wysłany w misję dyplomatyczną do Prus. 04.11.1798 kontradmirał a 20.05.1799 wiceadmirał. Autor upublikowanej historii rosyjskiej marynarki. 1803 on stawał się członkiem admiralicji i 1805 był wyznaczany do morskiego komitetu nauki. Od 181o sekretarz Aleksandra I a 1812 wyznaczony na państwowego sekretarza i zastepował M. Sperańskiego. W kampanii 1812r.on towarzyszył Aleksandrowi do obozu w Drissie i poźniej ponaglał cara żeby pozostawić tu armię. Uczestniczył w kampaniach 1813-14. 18.12. 1823 zostaje admirałem.1824 zostaje ministrem edukacji.


Na podstawie A. Mikaberidze The Russian Officer Corps In The Revolutionary And Napoleonic Wars 1792-1815

--------------------

Piotr Kondratowicz Karcow (1750-1839)-admirał

Ukończył morski korpus kadetów. Potem we flocie bałtyckiej. dowodzil okretem Izjosław. Walczy w wojnie ze Szwecją 1788-90 pod Gogland.W latach 1798-1800 we flocie pod dowództwem Uszakowa, która przeprowadziła wypad na Morze Śródziemne, działając na wodach greckich i włoskich. 1801 w admiralskim kollegium następnie dyrektor morskiego korpusu kadetów i czł. rady Państwa.

hrabia Nikolaj Semionowicz Mordwinow (1764-1848)-admirał

Od 1766 w marynarce. Od 1783 służy w Czarnomorskiej flocie.Walczył w wojnie z Turcją 1787-92. 1788 kontradmirał.1799 mianowany admirałem. W1802 zostaje ministrem marynarki, od 1810 czł Rady państwa.1823-40 prezydent Imperiatorskiego Wolnego Ekonomicznego Obszczestwa. 1826 czł. Petersburskiej Akademi Nauk.


Jean-Baptiste Prévost de Sansac, marquis de Traversay (1763-1831)-admirał

1778-1790 służył we flocie francuskiej.Od 1791 wstepuję do floty rosyjskiej. Służył we Bałtyckiej flocie. 1794 dowodził eskadrą. 1797 wiceadmirał i zostaje dowódcą flotylii kanonierek. 1801 admirał i zostaje czł. admiralicji.1806-12 naczelnik obrony Krymu. Organizator morskiej ekspedycji do Anapy.1809-11 w ministerstwie marynarki. 1811 zostaje ministrem marynarki.

Fiodor Fiodorowicz Uszakow (1744- 2.10.1817)-admirał

Urodził się niezamożnej szlacheckiej rodzinie we wsi Burnakowo w obwodzie jarosławskim. Ukończył w 1766 roku morski korpusu kadetów. Początkowo służył we Flocie Bałtyckiej, a od 1769 we Flotylli Azowskiej. W latach 1768-1774 uczestniczył w wojnie rosyjsko-tureckiej.Od 1775 dowodził fregatą. W 1780 roku został mianowany dowódcą jachtu carskiego, lecz wkrótce zrezygnował z dworskiej kariery na rzecz służby liniowej. W latach 1780-1882 był dowódcą okrętu Wiktor, którego zadaniem była ochrona na Morzu Śródziemnym rosyjskich statków handlowych przed działalnością floty angielskiej. Od 1783 roku służył we Flocie Czarnomorskiej, nadzorował budowę okrętów w Chersoniu, uczestniczył w budowie głównej bazy floty w Sewastopolu. Na początku rosyjsko-tureckiej wojny 1787-1791 dowodził okrętem St. Paweł. W 1789 został awansowany do stopnia kontradmirała.Od 1790 dowodził Flotą Czarnomorską. Pod jego dowództwem, flota odniosła zwycięstwa nad Turkami koło Kerczu (1790), koło wyspy Tendra (1790) i koło przylądka Kaliakra (1791). W bitwach tych została wykorzystana nowa taktyka, wprowadzona przez Uszakowa. W 1793 awansował do stopnia wiceadmirała.
W latach 1798-1800 flota pod dowództwem Uszakowa przeprowadziła wypad na Morze Śródziemne, działając na wodach greckich i włoskich. Między innymi odbił w 1799 Wyspy Jońskie z rąk Francuzów, na których w marcu 1800 utworzono Republikę Siedmiu Wysp. Mimo sukcesów dyplomatycznych i politycznych Uszakowa, car Aleksander I powierzył mu następnie mniej ważne stanowisko dowódcy Floty Bałtyckiej, a w 1807 odwołał go ze stanowisk. W kampani 1812 naznaczony komendantem Tambowskiej opołcznaje. Uszakow zmarł 2 października 1817 w swojej posiadłości we wsi Aleksjejewka

--------------------